"Inka ze Srebrnej Groty"
Tekst: Barbara Wicher
Wydawnictwo: Wilga
Warszawa 2020
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 24
Ilustracje: Łukasz Silski
ISBN: 978-83-280-7567-2
"Koko uczy się migać"
Tekst: Anna Paszkiewicz
Wydawnictwo: Wilga
Warszawa 2020
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 48
Ilustracje: Marta Kitka
ISBN: 978-83-280-7568-9
Seria "Książkożercy" od Wilgi przeznaczona jest przede wszystkich dla dzieci, które rozpoczynają swoją przygodę z samodzielnym czytaniem. Książki te są jednak tak ładne i ciekawe, że idealnie nadają się również dla młodszych czytelników, którzy słuchają czytających dorosłych i oglądają ilustracje.
Na górze każdej książeczki zaznaczony jest poziom. Poziomy są trzy (A, B i C) i w zależności od tego książki mają różną długość. Zmienia się zarówno liczba stron, jak i liczba zdań na stronie. Poza tym bardzo istotną sprawą jest naprawdę duża czcionka, która ułatwia młodym czytelnikom lekturę. Na końcu każdej książeczki znajduje się lista pytań, które mają na celu sprawdzenie, ile dziecko zrozumiało i zapamiętało z przeczytanej opowieści. Poza tym pytania te są idealnym przyczynkiem do wielu ciekawych rozmów, warto więc z nich skorzystać.
Różne pozycje z serii napisane są i zilustrowane przez różnych autorów, ale wszystkie są piękne. Bardzo estetyczne, z ładnymi ilustracjami, które przyjemnie się ogląda, które nie są nachalne, jak w niektórych książkach dla dzieci. Takie... ciepłe, dzięki czemu nadają się idealnie nawet dla trzylatków.
W nauce czytania nie chodzi jednak tylko o czytanie kolejnych słów i zdań, ale przede wszystkim o wspaniałą przygodę polegającą na poznawaniu nowych, fascynujących przygód i bohaterów. I to najmocniejsza strona tej serii, choć wszystkie pozostałe też są mocne. Fabuły tych książeczek są porywające, nietuzinkowe. Jednocześnie w ciekawy sposób przedstawiają pewne zagadnienia, których być może sami byśmy dziecku nie przekazali. Bo to tematy nieraz trudne.
"Inka ze Srebrnej Groty" opowiada o tym, jak mogły wyglądać początki sztuki wśród ludzi prehistorycznych. Jest rewelacyjnym przyczynkiem do dyskusji o tym, czym w ogóle jest sztuka, czemu służy, jak ewoluowała. Ale też i o tym, jak wyglądało życie ludzi pierwotnych, czym się zajmowali, co jedli, jakimi zasadami w życiu się kierowali. Moje Córki zwróciły na przykład uwagę na to, że... nie wolno malować po ścianie, ani wyciągać psu kości z pyska. Natomiast głównym wątkiem tej historyjki jest powstawanie pierwszych malowideł skalnych. Czyż to nie świetny sposób, by porozmawiać z dziećmi o tym, jak bardzo różni się nasz świat od tego, w jakim przed tysiącami lat żyła bajkowa Inka?
"Koko uczy się migać" to opowieść o gorylu, który nauczył się języka migowego, porozumiewał nim ze swoją opiekunką i innymi ludźmi. Swego czasu zadziwił cały świat, pokazując, że zwierzęta mogą być znacznie bardziej rozwinięte, zarówno intelektualnie, jak i emocjonalnie, niż dotąd sądzono. To historia o miłości, o potrzebie kochania, o oddaniu, o tym, że należy szanować każde życie. I o słuchaniu innych, o słuchaniu o potrzebach innych. Wzruszająca, wyciskająca łzy opowieść o niezwykłej małpie, która odmieniła spojrzenie człowieka na otaczający świat. I genialny "pretekst", by poruszyć z dzieciakami tematy różnych niepełnosprawności, sposobów porozumiewania się w językach innych niż mówiony, czy czytany. Jedyny minus, to jeden błąd w zapisie fonetycznym. Nie powinno go być, ale mogę przymknąć oko.
Przyjemnym
akcentem są naklejki znajdujące się na końcu książeczek.Wiadomo, dzieci
kochają naklejki. Nasze naklejki z Koko wykorzystaliśmy jako plakaty
upiększające domek dla Barbie. Jest w nim teraz jeszcze przyjemniej.
Podsumowując: książki z serii "Książkożercy" to mądre, piękne i doskonale dopracowane opowiadania, które idealnie nadają się na rozpoczęcie przygody z samodzielnym czytaniem, i które nadają się równie świetnie dla czytelników od trzech lat.
Mogę je śmiało i z czystym sercem polecić, co też czynię.
Książkę przeczytałam dzięki życzliwości Wydawnictwa Wilga
